پرواز بی هنگام...
من آن مرغم که افکندم به صد دام بلا خود را
به یک پرواز بی هنگام کردم مبتلا خود را
نه دستی داشتم بر سر نه پایی داشتم در گل
به دست خویش کردم این چنین بی دست و پا خود را
چنان از طرح وضع ناپسند خود گریزانم
که گر دستم دهد از خویش هم سازم جدا خود را

+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت توسط لیـــلی امیــنی
|